စီးပြါးရွာၾကသည္ဆိုရာဝယ္

ဲသူငယ္ခ်င္းတို႕ကို မေက်နပ္ ဝမ္းနည္းတာေလးတစ္ခုေျပာျပအုန္းမယ္ ။
သိလား ?(ဘယ္သိမွာလဲေနာ္ ေျပာမွမေျပာရေသးတာ) လြန္ခဲ့တဲ့ အပတ္စေနေန႕ကေပါ့ အိမ္ကလူၾကီး Drawing ပုံေတြကို အေရးတၾကီထုတ္ဖို႕လိုအပ္လာတယ္။
ပုံမွန္ဆိုရင္ ခေရညိဳ႕ ရုံးမွာျဖစ္ သူ႕ရုံးကျဖစ္ျဖစ္ ထုတ္ခဲ့ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အိမ္ကလူၾကီး စေနေန႕မွ သတိရတာ အဲဒီေတာ့ အျပင္ကဆိုင္မွာထုတ္ ဖို႕စဥ္းစားရတာေပါ့။

အိမ္ကလူၾကီးက ပုံေတြကို ကာလာနဲ႕ A 3 ဆိုဒ္နဲ႕လိုခ်င္တာေလ။ ဒါနဲ႕ပထမဆုံး Clementi ကဆိုင္ေတြမွာလိုက္ေမးေတာ့ မရဘူးတယ္ ခေရညိဳတို႕ ဆိုင္တိုင္းလိုလို လိုက္ေမးတာပဲ။ အဲဒီဆိုင္ေတြမွာက A 4 ဆိုဒ္နဲ႕ အျဖဴအမည္းပဲရတယ္တဲ့။ သူကလည္း အေရးတၾကီး လိုအပ္ေနတာ အဲဒီေတာ့ ပင္နီဆူလာ ကိုသြားဖို႕စဥ္းစားၾကတာေပါ့။ ပင္နီဆူလာ ေရာက္ေတာ့ ျမန္မာဆိုင္ တစ္ဆိုင္ကိုဝင္ေမးၾကတယ္။ အဲဒီဆိုင္မွာလဲ ကာလာနဲ႕ ထုတ္လို႕မရဘူး ဆိုဒ္ကလည္း သူလိုခ်င္တဲ့ ဆိုဒ္မရဘူးဆိုတာ နဲ႕ A 4 ဆိုဒ္နဲ႕ အျဖဴအမည္း ပဲထုတ္ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီဆိုင္ မွာ စာရြက္ ေရ ၁၉ ရြက္ ထုတ္ခဲ့တယ္၊ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ကေျပာတယ္ ပထမ တစ္မ်က္ႏွာကို $2 တဲ့ ဒုတိယ စာမ်က္ႏွာကစျပီး $1ပဲယူမယ္တဲ့။ အဲဒါဆိုေတာ့ အားလုံးေပါင္း $20 ေပးခဲ့ရတယ္ေလ။

ဒါနဲ႕ျပန္ခဲ့တဲ့လမ္းမွာ ေစ်းၾကီးတယ္လို႕ထင္ျပီး စလုံးဆိုင္ကို ဝင္ေမးၾကည့္ေတာ့ ပထမ တစ္မ်က္ႏွာကို $1 တဲ့ ဒုတိယ စာမ်က္ႏွာကစျပီး 50cents ပဲယူမယ္တဲ့။
ကိုယ္ကေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္အျပည့္နဲ႕ ကိုယ့္လူမ်ိဳးဆိုင္မွာဝင္ျပီး အားေပးတာ.... မရိတ္ေလာက္ပါဘူး ေစ်းမွန္မွာပါေလလို႕ ထင္ျပီး အားေပးခဲ့တာ...............။
တကယ္ဆို အဲဒီျမန္မာဆိုင္နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ လူမ်ိဳးျခားဆိုင္တစ္ဆိုင္ရွိတယ္။
အဲဒီလူမ်ိဳ:ျခားဆိုင္ကိုဝင္ ေတာင္မေမးဘူး။

အဲဒီျမန္မာဆိုင္က အင္တာနက္ လည္းသုံးလို႕ရတယ္ သူ႕ဆိုင္က ပင္နီဆူလာ ၃ထပ္က စက္ေလွကားနားကဆိုင္ပါ ( ဆိုင္နာမည္ ေတာ့မေျပာျပေတာ့ဘူးေနာ္) စိတ္ထဲမွာကိုတစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ ပိုက္ဆံ၂၀ ကိုႏွေျမာလို႕မဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္မရွိလို႕ စိတ္တိုဝမ္းနဲတာပါ။
တကယ္ဆို ခေရညိဳ တို႕လည္း ဒီမွာစီးပြါးလာရွာတာပဲေလ (လူတိုင္းဒီမွာအလုပ္လုပ္ေနတာကစီးပြါးရွာေနၾကတာပဲ) စီးပြါးရွာသူ အခ်င္းခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ကေလးေတာ့ရွိအုန္းမွေပါ့ေနာ္။

ဘယ္သူက မွ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ဘယ္လာေနခ်င္ပါ့မလဲ?
အေျခအေနအရ စီးပြါးလာရွာၾကတာေလ။ ႐ိုင္း႐ိုင္းေျပာရရင္ သူမ်ားႏိုင္ငံ မွာကြၽန္ခံေနၾကရတာ ...( စကားေျပာၾကမ္းသြားရင္ ခြင့္လြတ္ပါလို႕အားလုံးကို အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္)ေနာက္ေတာ့ခေရညိဳ စဥ္းစားလိုက္တယ္ ကိုယ္စိတ္တိုေနရင္ ကိုယ္ပဲ ခံစားရမွာ .....ဒါနဲ႕စိတ္တိုတာကိုရပ္ျပီး မုဒိတာပဲပြါးေနလိုက္တယ္။ ( အမွန္ေတာ့စိတ္တိုမေျပေသးလို႕ဒီစာကိုေရးျဖစ္တယ္ဆိုတာဝံခံပါရေစ..)

စီးပြါးရွာသူအခ်င္းခ်င္းကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္ၾကပါေစ။


ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ွခေရညိဳ

အေျဖ

ဟဲလို အားလုံး မဂၤလာပါရွင္
အခုလိုႂကြေရာက္အားေပးၾကတဲ့ ပရိတ္သက္ အေပါင္းႏွင့္တကြ လာေရာက္အေျဖေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းတို႕အား ေက်းဇူးအထူးတင္ေၾကာင္းဦးစြာပထမ ေျပာၾကားလိုပါတယ္ရွင္။
အေျဖမွန္သူ တစ္ဦးမွမရွိတဲ့ အတြက္ ဘယ္သူ႕ကိုမွေပးဖို႕မလိုအပ္ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္..........
( ဟဲ ဟဲ ပိုက္ပိုက္ ကုန္ေတာ့ဘူး) ။

ဟုတ္ကဲ့ အခုက်မအေျဖမွန္ကိုေျပာပါေတာ့မယ္ရွင္............
"အႏုပညာသမားဆိုတာဘာလဲ" ဆိုတဲ့ေမးခြန္းကို ေျဖရရင္ေတာ့
အဟမ္း အဟမ္း ...............
(စကားေျပာျခင္းကို ခဏရပ္ျပီး ပရိတ္သက္ အားၾကည့္သည္)
အေျဖကေတာ့ " လူ " ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။

ဟင္း
ဟာ
ဒါေလးမ်ား
(ပရိတ္သက္ အသံမ်ား)

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

ေျဖၾကည့္ ပေဟဠိ

သူမ်ားေတြ ပေဟဠိ ေမးတာကို အားက်ျပီး က်မလည္း ေမးအုန္းမယ္။
ေမးခြန္းက ေတာ့လြယ္လြယ္ ေလးပါပဲ။
အားလုံးေျဖႏိုင္ၾကမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။
ေမးခြန္းက.................
"အႏုပညာသမားဆိုတာဘာလဲ?"

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

ၾကားျဖတ္သတင္း

ၾကားရတဲ့သတင္းေလးတစ္ခုေျပာျပခ်င္တယ္။ အခုျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ငါးေထာင္ တန္ေတြထုပ္ ေတာ့မယ္တဲ့။ ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္ေန႕မွစျပီးသုံးလို႕ရျပီတဲ့။ ေငြစကၠဴက ဆင္ျဖဴ ရတနာပံုႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ကို ေနာက္ခံထားမွာတဲ့။ (ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္ သံၾကားက ေၾကျငာသြားတာ)

အဲဒါ ေကာင္းလားဟင္? မသိလို႕အေျဖေလး ေပးၾကပါအုန္း။
ဤသတင္း ေျပာျပေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း သီရီကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္


ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

သူငယ္ခ်င္း

က်မ (၉) တန္:ႏွစ္က သူငယ္ခ်င္းလိုေရာ ေမာင္ႏွမလိုပါ ခ်စ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိခဲ့တယ္။ က်မရဲ့ သူငယ္ခ်င္းမိန္း ကေလးေတြက သူ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခဲ့သလို သူ႕သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးေတြကလည္း က်မသူငယ္ခ်င္: ေတြျဖစ္ခဲ့တယ္။သူနဲ႕က ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ ၉တန္:ႏွစ္ ကမွ က်မတို.
နယ္ျမိဳ႕ေလးကို သူ႕မိဘေတြ တာဝန္နဲ႕ေျပာင္းလာၾကတာ။ အဲဒီမွာပဲက်မတို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ စျဖစ္ခဲ့က်တာ။ က်မတို႕ အိမ္နဲ႕ သူတို႕အိမ္က အိမ္ခ်င္းကပ္ဆိုေတာ့ ပိုျပီး ရင္းႏွီးသြားတာေပါ့...။

သူကစာေတာ္သလို အားကစားတို႕ တျခားဗဟုသုတ ဘက္မွာလည္: ေခသူူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး...။ ျပီးေတာ့ သူရဲ့ အက်င့္က သူစာက်က္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ စာေရးရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သီခ်င္းနားေထာင္ေလ့ရွိတယ္။ က်မ ကေတာ့စာက်က္ရင္ အားရပါးရေအာ္ က်က္မွစာရတာ။ စိတ္ထဲကက်က္ရင္ အာရုံေတြက စုလို႕မရဘူး.....။ သူကေတာ့ အဲလိုမဟုတ္ဘူး ဘယ္လိုပဲက်က္က်က္ရ တယ္လို႕ သူက်မကိုေျပာခဲ့ဘူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူစာေအာ္က်က္တာ တစ္ခါမွမျမင္ဖူးဘူး။ က်မေလ သူကိုအရမ္း အားက်တာပဲ သူ႕လိုလဲ အဖက္ဖက္ကေတာ္ခ်င္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်မကသူ႕လို မေတာ္ခဲ့ပါဘူး..............။

က်မကစာက်က္ရမွာ ျပင္းတိုင္းသူက က်မကို စာက်က္ဖို႕ အျမဲတမ္းတိုက္တြန္းခဲ့တယ္။ သူကက်မအတြက္ တကယ္.ကိုသူငယ္ခ်င္း ေကာင္းတစ္ေယာက္ပါပဲ။
၉တန္: ျပီးလို႕၁၀တန္:ေရာက္ေတာ့လည္:ဒီလို က်မမရတဲ့စာေတြကိုရွင္းျပလိုက္ စာက်က္ဖို႕တိုက္တြန္းလိုက္နဲ႕ေနလာက်တာ ပထမ ႏွစ္ဝက္စာေမးပြဲျပီး သူ႕မိဘေတြြ နယ္ေျပာင္းရမယ္ဆိုတာ စာက်လာတယ္ေလ။ အဲဒီတုန္းက သူေျပာတာေတာ့ ဗန္:ေမာ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႕သူဗန္:ေမာ္ကိုေျပာင္းသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့က်မတို႕ အဆက္အသြယ္မျပတ္ခဲ့ၾကပါဘူး။ စာေပးစာယူေပါ့ေလ ..................

သူ႕စာထဲမွာသူ႕ရည္:စားအေၾကာင္းပါသလို... က်မစာထဲမွာလည္:အိမ္ကလူၾကီ:အေၾကာင္းပါတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ က်မကအိမ္ကလူၾကီ:နဲ႕လက္ထက္ျပီး သူတို႕ေဒသကို ေရာင္ေနာက္ဆံထုံးပါ လိုက္ေနခဲ့ရတယ္။ ဒီလိုနည္:နဲ႕ပဲ က်မတို႕သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ အဆက္အသြယ္ျပက္သြားခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်မ သူ႕ကိုအျမဲသတိတရ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ က်မလည္: ကြၽန္းႏိုင္ငံ ေလးကိုေရာက္လာတယ္။ က်မသူငယ္ခ်င္းေလးနဲ႕ ၇ ႏွစ္ ၈ ႏွစ္ေလာက္ကို အဆက္သြယ္ျပက္သြားခဲ့တယ္..................

၂၀၀၇ ႏိုဝင္ဘာမွာ က်မတို႕မိသားစု သားၾကီး (စိုး) ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ မေလးရွားကို အလည္သြားခဲ့ၾကတယ္၊ Kuala Lumpur က ျမန္မာ ေရွာ့ပင္းစင္တာ (ကိုတာတာရာ) လို႕ထင္တာပဲ။ မွားရင္လည္:မွာႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ က်မရဲ သူငယ္ခ်င္း ကိုေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ရုပ္ကေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလး ေျပာင္းသြားတယ္.......
က်မေလ အရမ္းကိုဝမ္းသာသြားတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႕ အဆက္အသြယ္ျပန္ရခဲ့တယ္။ သူ႕ရည္းစားနဲ႕ ကြဲသြားျပီး သူလည္:မေလးရွားမွာ အလုပ္လုပ္ေနေၾကာင္း က်မကိုလည္:အျမဲသတိရေၾကာင္း စုံေနေအာင္ပဲ ေျပာၾကတာေပါ့။ သူ႕အေၾကာင္းစုံ က်မအေၾကာင္းစုံ ဖလွယ္ၾကတာေပါ့။

က်မတို႕တေတြ မေလးရွားက အထင္ကရေနရာေတြကို အတူသြားလည္ခဲ့ၾကတယ္။ ဟိုတယ္ကို လည္း ညၾကီး မိုးခ်ဳပ္မွျပန္လာျပီး အနားယူၾကတာ.... ဒါေတာင္ က်မတို႕က ဖုန္းထဲမွာ ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္ေတြကိုေျပာၾကတုန္း။ ၾကာေတာ့ အိမ္ကလူၾကီး ကေတာင္ အျမင္ကပ္လာတင္ထင္တယ္။ (သူ႕မ်က္ႏွာၾကည့္ျပီး ကိုယ့္အထင္ နဲ႕ကိုယ္ေျပာတာ )
ဒါေပမဲ့ အိမ္ကလူၾကီး က်မကိုနားလည္မူ႕ရွိပါတယ္...( ၾကဳံတုန္း ေျပာျပတာေနာ္..)
က်မတို႕မိသားစုလည္: မေလးရွားမွာ ၄ ရက္ သံုးည အိပ္ျပီးျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေရာက္ေတာ့လည္း တစ္ပတ္ကိုတစ္ခါ ေလာက္ဖုန္ေခၚျပီး စကားေျပာျဖစ္ၾကတာ။

တစ္ေန႕မွာ သူ႕ရဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ ေယာက္က က်မကို ဖုန္းဆက္တယ္။ အဲဒီေန႕က ၂၀၀၈ ဂြၽန္လ ၁၄ရက္ အခ်ိန္ကေတာ့ ည၁၀နာရီ နီးျပီ။ အဲဒီေန႕ကို က်မဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ သူကားတိုက္ခံရလို႕ဆုံးျပီတဲ့။ ျဖစ္ပုံက က်မသူငယ္ခ်င္း နဲ႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ( က်မကိုဖုန္းဆက္ေျပာသူ) တို႕ လမ္:ျဖတ္ကူးက်တာ အရင္လူက လမ္းကူးအျပီး သူကပါ လြတ္မယ္ထင္ျပီး ကူးလိုက္တာအဲဒီမွာ ကားတိုက္ခံရတာတဲ့။ ေနရာကေတာ့ ဟိုက္ေဝး လမ္းမၾကီးမွာတဲ့။ က်မအဲဒီ သတင္းၾကား ၾကားခ်င္းက်မမူးေမ့သည္အထိ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက က်မမွာ ကိုယ္ဝန္ၾကီ:နဲ႕ေလ။
က်မသူ႕ အသုဘ ကိုသြားခ်င္ေပမဲ့သြား ခြင့္မၾကဳံ ခဲ့ပါဘူး။ ေမြးကာ ကလဲ နီးျပီ ..........
(ဂ်ဴလိုင္ လ ဒုတိယ အပတ္မွာက်မရဲ့ ဒုတိယ သားေလး (ထက္) ကို ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္)

ျဖဴစင္သန္႕ရွင္းတဲ့ အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္ေသာအခါမွ ေမ့ေပ်ာက္လို႕ရ မွာမဟုတ္ပါဘူး။ က်မ နဲ႕သူ နဲ႕ အဆက္အသြယ္ျပက္ သြားၾကေတာ့ လည္: သူ႕အ ေၾကာင္းကို က်မရင္ထဲ မွာ အျမဲတမ္း သတိတရရွိေနခဲ့ပါတယ္။ အခုလို ျပန္မဆုံႏိုင္တဲ့ လမ္း ကိုသူသြားျပီေတာ့လည္: က်မ ရင္ထဲမွာ တစ္သက္လုံးပဲ အမွတ္ရေနမွာပါ................။

သူ႕နာမည္က ျငိမ္းခ်မ္းဝင္း တဲ့။
( 14.06.2008) တြင္ကြယ္လြန္သြားေသာ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ေကာင္းရာသုဂတိ လားပါေစ.........။

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

အသိေပးျခင္း

က်မရုံးကကြန္းျပဴတာကေတာ့က်မကို တာ့တာလို႕ႏႈတ္ဆက္သြားျပီ။
က်မကေတာ့ ႏႈတ္မဆက္ခ်င္ဘူး။ ( ႏႈတ္မဆက္နဲ႕ ငိုခ်င္တယ္) ။
အိုင္တီသမားကေျပာတယ္ hard disk ပ်က္ဆီးသြားတာတဲ့။
( ကိုလူေထြး ေဟာတဲ့ေဗဒင္ သိပ္မွန္တာပဲ)

က်မရဲ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြေရာ အလုပ္ထဲကဟာေတြေရာ ျပန္မရေတာ့ဘူး။ အလုပ္ကေတာ့ျပန္လုပ္ရင္ရပါတယ္ အခ်ိန္ေတာ့ေပးရမွာေပါ့ ၂၀၀၉ တစ္ႏွစ္လုံးလုပ္ ထားတာကို။တကယ္တမ္:ေတြးၾကည့္ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ့ ေပါ့ဆမူ႕ပဲေလ သင္ခန္:စာေတာ့ရလိုက္တယ္။ ေနာက္ျပီး သူေဌးရဲ့ အျပစ္ေပါ့ ဘိုးေတာ္ဘုရား လက္ထက္က ကြန္ျပဴတာၾကီး လဲမွမေပ:တာကို။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အသစ္ သုံးရတာေပါ့။ အဆိုးထဲကအေကာင္းေပါ့။ ႏို႕မို႕ဆိုရင္ အသစ္ရဖို႕လမ္းမျမင္ေရးခ်မျမင္။ သူေဌး ေကာ္တရာကပ္ေစးႏွဲ။

က်မက ေတာ့ ေျဖေတြးေတြးျပီး ေနလိုက္တယ္ ( ကိုယ့္ကြန္ မွမဟုတ္တာေနာ့ ) ေနာက္တစ္ခု ႏွေျမာတာက က်မရဲ့ အီးဘြတ္ေတြ ။ လက္ရွိမွာ က်မ အလုပ္ေတြ အရမ္းရွုပ္ ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ အသစ္တင္ႏိုင္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ( ရမယ္ရွာတာ ဟီ ဟိ) ဒါေၾကာင့္ လာလည္္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အားနာပါတယ္ေနာ္။ ေတာင္းလည္းေတာင္းပန္ပါတယ္။ အလုပ္ေတြပါ:သြား ရင္ေတာ့တင္ပါ့မယ္ လို႕ ေျပာလိုပါတယ္ေနာ္။

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

ငိုခ်င္တယ္

က်မရုံး ကြန္ျပဴတာကေအာ္တို ပိတ္သြားတာ မေန႕က(17/09/09) ကေန ဒီေန႕ (18/09/09) အထိပ။ဲ ျပန္ဖြင့္လို႕ကိုမရဘူး။ အခုေလးတင္ပဲ (18/09/09 ......1.00pm)သူေဌးကြန္ျပဴတာအသစ္ကိုတပ္ဆင္ေပးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၂၀၀၉ တစ္ႏွစ္လုံး လုပ္ထားတဲ့ ဟာေတြအကုန္လုံးပါသြားျပီ..............

ဟီဟီး တကယ္ကိုငိုခ်င္တယ္ သိလား??????????????
အခုေတာ့ အိုင္တီ သမားကက်မရဲ့ ကြန္ျပဴတာ အေဟာင္းေလးျပင္ေနေလရဲ့ က်မရဲ့Deta ေတြျပန္ရမရဆိုတာမေသျခာေသးဘူး ..................

အခုလက္တေလာျပီး ျပီး သား အေရးၾကီးတဲ့ဟာေတြကိုေတာ့ျပန္လုပ္ေနရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေတြကိုေတာင္ အလယ္မသြားႏိုင္ေသးဘူး။ အရမ္းကိုအလုပ္ရွုပ္ေနလို႕ ဘေလာက္ကေလးကို ျပစ္ထားလိုက္ရတယ္။ အခုေတာ့ နည္းနည္းအားသြားပါျပီ။ ျပီးေတာ့မျပီးေသးပါဘူး။ က်မကကြန္ျပဴတာဘာျဖစ္တယ္ဆိုတာနားမလည္ေတာ့ ဘာမွမလုပ္တတ္ဘူး( ၾကဳံတုန္းႂကြားတာ )။

အခုေတာ့ က်မရဲ့ ကြန္ျပဴတာအေဟာင္းေလး ျပန္ျပင္လို႕ရပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေနရတယ္။ မရလို႕ကေတာ့ ေသျပီဆရာ ။ ( စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ သီခ်င္းမဟုတ္ပါ)

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

Maid ေလွ်ာက္မယ္ဆိုရင္

Maid Pass ( Foreign Domestic Worker) ေလွ်ာက္ၾကမည့္သူမ်ားအတြက္ က်မ သိသမွ်ေလးေတြကိုေဝမွ်ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။ ပထမဆုံး ကိုယ့္အိမ္မွာ လာျပီးေနမည့္သူက အနည္းဆုံး ၈ ႏွစ္ေတာ့ေက်ာင္း ေနဖူးရပါမယ္။ အနည္းဆုံး၁၀တန္းေပါ့ ေအာင္ရင္ေတာ့ပို ေကာင္းတာေပါ့။ တကယ္လို႕ကိုယ္ေခၚမည့္သူက ထက္ျမက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရွစ္ တန္းေလာက္ဆိုရင္လည္းရပါတယ္ေနာ္။ က်မအိမ္မွာ ေခၚထားတာက ေတာ့ အညာကပါပဲ က်မနဲ႕ေတာ့ ေဒသမတူပါဘူး။

Foreign Domestic Worker ေလွ်ာက္မယ္ဆိုေတာ့ အရင္ဆုံး www.mom.gov.sg သိသင့္သိထိုက္တာေတြသြားဖတ္ပါတယ္။ျပီးေတာ့ အိမ္ရွင္ေတြ ေျဖရမည့္ စာေမးပြဲ ပုံစံေလးေျဖရပါတယ္ SG Polyမွာသြားေျဖရင္လည္းရပါတယ္ေနာ္။ Fees ကေတာ့ ၁၅ေဒၚလာေပးရပါတယ္( အေျပာင္းအလဲရွိႏိုင္ပါသည္) က်မကေတာ့ Online မွာပဲေျဖလိုက္တယ္ ။ အခ်ိန္ေတာ့ေပးရပါတယ္ မျပီးေသးပဲနဲ႕ ရပ္လိုက္ရင္ အစကျပန္ေျဖရပါတယ္။ အဲဒါေျဖဖို႕အတြက္ mom website မွာ ေလွ်ာက္ရပါမယ္ ေနာက္ေန႕ၾကေတာ့ momက link ေလးတခုေမးပို႕ေပးပါ မယ္ အဲဒီ link ေလးကို Sing Pass ကိုသုံးျပီးဝင္ေျဖရပါမယ္။ လြယ္လြယ္ေလးေတြပါပဲ ............
ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ေပးရပါမယ္။ ျပီးျပီဆိုရင္ေတာ့ Certificate ရပါျပီ။ အဲဒါျပီးျပီဆိုရင္ေတာ့ mom website မွာဝင္ျပီး Work Permit ( FDW) ေလွ်ာက္ရုံပါပဲ။ တဆင့္ျပီးတဆင့္ေလွ်ာက္လိုက္ပါ။

အၾကံေပးခ်င္တာက Work Permit မေလွ်ာက္ခင္ ကိုယ္ေခၚမည့္သူကို ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲ နမူနာ ေမးခြန္းေတြကို mom website မွာပဲဝင္ျပီး Download လုပ္ျပီးပို႕ထားေပးလိုက္ပါ။ ေမးတာေတြက ပုံစံတူေတြပါပဲ ၊ maid လုပ္မည့္သူ ေတြမွာ Singapore ကိုဝင္လာျပီး ၃ ရက္အတြင္း Entry Test, Safety Course, Medical Check Up အားလုံးျပီးရပါမယ္ ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲက ေတာ့ ၃ ခါေျဖခြင့္ရွိပါတယ္ ၃ ခါစလုံးမွာမေအာင္ရင္ေတာ့ ျပန္ရပါမယ္ Safety Course ကေတာ့ေျဖစရာမလိုပါဘူး ။ အဲဒါေတြမေျဖခင္ ၾကိဳျပီး ဖုန္းနဲ႕ဘြတ္ကင္လုပ္ရပါတယ္ Safety Course, ကေတာ့ျမန္မာဘာသာေရြးလို႕ရပါတယ္ ။ Entry Test, ကေတာ့ အီးလိုပဲေျဖရပါတယ္...

မေျဖခင္ ကိုယ့္ဖတ္က Work Permit Approved စာ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနရပါမယ္။ Work Permit မေလွ်ာက္ခင္ Insurance အရင္ဝယ္ရပါမယ္။ ေဒၚလာ ၁၆၀ေလာက္က်ပါမယ္ ( ေစ်းႏႈန္း အေျပာင္းအလဲရွိႏိုင္ပါတယ္) Insurance က ၂ ႏွစ္ပါ ...တကယ္လို႕ ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲက်ရင္ေတာ့ ျပန္ေပးပါတယ္။ အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ျပီးပါျပီ။ Levy ကေတာ့ တစ္လကိုေဒၚလာ၂၆၅ ပါ။

က်မေခၚထားတဲ့ ေကာင္မေလးက အညာကဆိုေတာ့ အီးမရပါဘူး ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲ ၃ခါစလုံးက်ပါတယ္ ဒါနဲ႕MOM သြားျပီး အသနားခံစာတင္ပါတယ္.. Reject ထိပါတယ္...
( က်မအသိတစ္ေယာက္ ကေတာ့ရပါတယ္။ သူ႕လို ကံေကာင္း မလားလို႕လုပ္ၾကည့္တာ)
ဒါနဲ႕ ေကာင္မေလးကိုတစ္ပတ္အတြင္း ျပန္ပို႕လိုက္ရပါတယ္။ က်မလည္း အလုပ္တဖက္နဲ႕ ဆိုေတာ့ လူအပိုက မရွိမျဖစ္ လိုအပ္တာ ေၾကာင့္ ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲ မေျဖရတဲ့ စလုံး ပြဲစားနဲ႕ပဲ ဆက္သြယ္လိုက္ရပါတယ္။ ပြဲစာခ ကေတာ့ ေဒၚလာ ၈၀၀ ေက်ာ္ေလာက္က်ပါတယ္။ ပြဲစားကေတာ့ အကုန္လုံးလုပ္ေပးပါတယ္။
(ေပးမွာေပါ့ ပိုက္ပိုက္ ေပးထာ:တာကို)
စလုံးမွာလည္း ကိုယ့္ဆီ မွာလို ေအာက္လမ္းရွိတယ္ေနာ္။
က်မသိသမွ်ပါ…….. အေျပာင္းအလဲ ရွိႏိုင္ပါတယ္……

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

အဟုတ္ကိုပန္းျမိဳင္လယ္

က်မဘၾကီးငယ္ငယ္က အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုေျပာျပရအုန္းမယ္။ ဘၾကီးနာမည္က ဦးေအာင္ေမာင္းတဲ့၊ ရြာ့ ခ်ဥ္ဖတ္ေပါ့။ ရြာထဲမွာ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ဝင္း လံုေအာင္ကာရတာကလည္း သူခိုး ဂ်ပိုး ေၾကာက္လို႕မဟုတ္ဘူး။ ေအာင္ေမာင္းတို႕ အုပ္စုကိုေၾကာက္လို႕။ေအာင္းေမာင္းတို႕အုပ္စုမွာကလူ၅ေယာက္...........။
အဲဒီတုန္းက က်မဘၾကီးကရွိလွမွ အသက္ ၁၃၊ ၁၄တဲ့ (ခေရညိဳ႕ အဘြား ေျပာျပတာပါ) ။ ဘယ္အိမ္က ၾကက္ေပ်ာက္လို႕ ေဟ့ဆိုရင္ ေအာင္ေမာင္းတို႕ အုပ္စုလက္ခ်က္ပဲ။

ဘယ္အိမ္ကဘာသီး ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ဘယ္သူ႕မွေမးစရာမလိုဘူး ေအာင္ေမာင္းတို႕ လက္ခ်က္ဆိုတာ အားလုံးက အတပ္သိပဲ။ သူတို႕ အုပ္စုက ဟုတ္လိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမျငင္းဘူး ဝန္ခံျပီးသားပဲ။ သူတို႕ မိဘေတြကလည္းေလ်ာ္ႏိုင္ၾကတယ္ေလ။သူတို႕ကလည္း အဖိုးတန္တာေတြေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မခိုးဘူးတဲ့။ အေပ်ာ္ေလာက္သာလုပ္ၾကတာ။ ဒါေပမဲ့ ရြာဦးဘုန္းၾကီး ဦးေသာဘိတ ဆိုရင္ေတာ့ မီးေသျပီးသားပဲ။
အဲ ရြာထဲမွာ ဦးဘထြားဆိုတဲ့လူၾကီး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ဦးဘထြားဆိုတဲ့လူကလည္း လူပုစိတ္တို လူပ်ိဳၾကီး (သူ႕ကြယ္ရာမွာေတာ့ သူ႕ကိုလူျပိဳ ၾကီးလို႕ ဘၾကီးေအာင္ေမာင္း တို႕အုပ္ကေခၚၾကတယ္) ျပီးေတာ့သူ႕ျခံက လည္းရြာထဲမွာ အၾကီးဆုံးပဲ အသီးအႏွံကလည္း ေပါမွေပါ။ ေအာင္ေမာင္းတို႕ အုပ္စုကလည္း သူ႕ျခံၾကီးကို မ်က္စိက်ေနၾကတာ။ ဒါေပမဲ့ မသြားရဲၾကဘူး မသြားရဲဆိုသူက လည္း ၾကဳံးဝါးထားတယ္ လာခိုးတဲ့သူေတာ့ ရြာဦးဘုန္းၾကီး နဲ႕အတိုင္ပဲတဲ့။ အဲဒီေတာ့ဦးဘထြားကို ေအာင္ေမာင္းတို႕ အုပ္စုက လန္႕တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့သူတို႕ အုပ္စုကေတာ့ ဦးဘထြား ျခံထဲဝင္ရမဲ့အခြင့္အေရး ရဖို႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစာေနၾကတာေပါ့။

တျခားအိမ္ေတြက သူတို႕မိဘေတြနဲ႕ ေငြေရး ေက်းေရး မကင္းရာမကင္းေၾကာင္း ေတြဆိုေတာ့ သူတို႕မိဘေတြက နဲနဲပါးပါး စကားေလးဘာေလသြားေျပာရင္ ေျပလည္သြားတားခ်ည္းပဲ။ ဒီေတာ့ သူတို႕ကလည္း လြယ္တဲ့အိမ္ေတြကို သြားသြားခိုးစားရတာ အရသာမရွိ ဘူးလို႕ထင္လာၾကျပီ။ အဲဒီေတာ့ ဦးဘထြားျခံကို ေခ်ာင္းေနၾကေတာ့တာေပါ့။ တစ္ေန႕ ဦးဘထြားရဲ့ ေယာက္ဖ ေနမေကာင္းလို႕ဆိုျပီး တဖက္ရြာကိုသြားတယ္။ တစ္ညအိပ္ ၾကာမွာလို႕သတင္းလြင့္ထားတယ္။ ေအာင္ေမာင္းတို႕ ကလည္း ရတဲ့အခြင္အေရးကို လက္လြတ္ မခံခ်င္ၾကဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဦးဘထြားက အဲဒိလိုအျမဲလုပ္ေနၾက တစ္ညအိပ္ဆိုျပီး ေနမဝင္ခင္ ျပန္ခ်င္ျပန္လာတတ္တာ။ သူ႕ျခံမွာကလည္းသူတစ္ေယာက္ထဲ ေနတာ။ အဲဒီေတာ့ေအာင္ေမာင္းတို႕က သူျပန္လာမလာ သိရေအာင္ သူျခံအနီးအနား မွာေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတာေပါ့။ ညထိျပန္မလာဘူးတဲ့။ ဒါနဲ႕သူ႕ျခံကိုဝင္ျပီး အသီးခူးဖို႕သေဘာတူၾကတယ္ ။

ဒါေပမဲ့ ဦးဘထြားၾကီး သိပ္အကင္းပါးတာ ေတာ္ၾကာသူတို႕ အားလုံး ျခံထဲဝင္ျပီးကာမ ဦးဘထြားျပန္လာျပီး မိသြားမွာကိုလည္း ေၾကာက္ၾကတယ္ အဲဒီေတာ့ တစ္ေယာက္ကို အေစာင့္အျဖစ္ျခံဝမွာထားခဲ့ ၾကတယ္။ အေစာင့္လုပ္တဲ့သူက ဦးဘထြားျပန္လာရင္ " ပန္းျမိဳင္လယ္" လို႕ဆိုျပီးအခ်က္ေပးရမယ္ေပါ့။ ဒါနဲ႕ ေအာင္းေမာင္းတို႕ ေလး ေယာက္ကဝင္သြားျပီး တစ္ေယာက္ကျခံဝက အပင္ေပၚ မွာေပါ့။ အေစာင့္လုပ္တဲသူက လည္း ဦးဘထြားျပန္လာမွာကိုခပ္ေၾကာက္ေၾကာက္ရယ္။ ဒါနဲ႕ အေစာင့္လုပ္တဲ့သူက ဒီေကာင္ေတြ ဘယ္ေလာက္သတိ ရွိလည္း ဆိုတာ အစမ္း သေဘာနဲ႕
" ပန္းျမိဳင္လယ္ ပန္းျမိဳင္လယ္" လို႕
ဆိုလိုက္ေတာ့ ျခံထဲက ေလး ေယာက္သား ေျပးထြက္လာၾကတာေပါ့။
အဲဒါနဲ႕ အေစာင့္လုပ္တဲ့သူက အစမ္း လုပ္ၾကည့္တာလိုေျပာလိုက္တယ္ ေအာင္ေမာင္းတို႕လည္း ျခံထဲျပန္ဝင္ၾကတာေပါ့။

ေနာက္ေတာ့ သစ္ပင္ေပၚက အေစာင့္က ဦးဘထြားၾကီး ျပန္လာတာကိုျမင္ပါေလေရာ ဒါနဲ႕ သူလည္း
" ပန္းျမိဳင္လယ္ ပန္းျမိဳင္လယ္" လို႕ဆိုတာေပါ့
ဒါေပမဲ့ ေအာင္ေမာင္းတို႕က သူတို႕ေတြကိုစျပန္ျပီ ထင္ျပီး မလာၾကဘူး။ ဦးဘထြားကလည္း သူ႕ျခံနဲ႕ နီးသတဲ့နီးလာျပီ ဒါနဲ႕အ ေစာင့္လုပ္တဲ့သစ္ပင္ေပၚကလူ ထပ္ဆိုျပန္တယ္။
" ပန္းျမိဳင္လယ္ ပန္းျမိဳင္လယ္" ဒါလည္းထြက္မလာၾကဘူး ။
ေနာက္ထပ္ "ပန္းျမိဳင္လယ္ ပန္းျမိဳင္လယ္ "လို႕ဆိုျပန္ေရာ.......
ဒီတခါလည္းထြက္မလာၾကဘူး အေစာင့္လုပ္တဲ့သူကလည္းေၾကာက္လွျပီ။

"ပန္းျမိဳင္လယ္ အဟုတ္ကိုပန္းျမိဳင္လယ္ တကယ္.ကိုပန္းျမိဳင္လယ္"
အဲဒါေတာင္ စတယ္ထင္ျပီး ထြက္မလာၾကတာ ဦးဘထြား က မိသြားပါေရာ..............

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

MC ယူတယ္

ျဖစ္ပုံက ေျပာကိုေျပာခ်င္ပါဘူး။
မေန႕ က Sunday ဆိုေတာ့ အိမ္ကလူၾကီး ရဲ့ဦးေလး အိမ္ကိုတစ္မိသားစုလုံး လည္လည္သြားၾကတယ္ေလ။ အိမ္ကိုမီးခိုးတိတ္ေပါ့။
ဦးေလးမိန္းမကလည္း အခ်က္အျပဳတ္ ကဘာေကာင္းသလဲ မေျပာပါနဲ႕။
သူခ်က္သမွ် ခေရညိဳ တို႕အကုန္စားပဲ။ တိုတိုေျပာရရင္ အစားအေသာက္ေတြနင္းကန္စားျပီး အစာမေၾကျဖစ္တာေပါ့။ Monday မနက္ၾကေတာ့ အန္ေတာ့တာေပါ့။
ဒါနဲ႕ ေဆးခန္းသြားျပလိုက္တာ ဆရာဝန္က MC ၂ရက္ေပးလိုက္တယ္။ ကဲနားလိုက္အုန္းမယ္ေနာ္။


ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

ျဖစ္ပုံကဒီလို

က်မတို႕ ရြာမွာ ေဒၚညြန္႕ေဝ ဆိုတဲ့မိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။သူ႕အသက္က ၅၀ေက်ာ္ျပီေပါ့။ သူကစာမတတ္ဘူး စာမတတ္ဘူးဆိုတာ စာေရးစာဖတ္မတတ္တာကိုေျပာတာ။ ဒါေပမဲ့ပိုက္ဆံ တို႕ဘာတို႕ေတာ့ေရတက္တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသား နာမည္က ဦးၾကည္ေမာင္တဲ့။ ဦးၾကည္ေမာင္က အရက္သိပ္ေသာက္တာ သူ႕ူအလုပ္က လက္သမား။ ဦၾကည္ေမာင္က သူမ်ားေတြလို အိမ္က်ယ္မဟုတ္ဘူး အိမ္မွာဆိုရင္ကုပ္ေနတာပဲ အျပင္မွာဆိုရင္ လူတြင္က်ယ္သိပ္လုပ္တာ။

ေဒၚညြန္႕ေဝကလည္:ဦးၾကည္ေမာင္ကိုအရမ္းႏိုင္တာ။ ငယ္ႏိုင္ေတြလို႕ေျပာသံၾကားဖူးတာပဲ။ ဦးၾကည္ေမာင္ကလည္း မူးလာျပီးအျပင္မွာ ဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္ ေဒၚညြန္႕ေဝ ေဟ့ဆိုရင္ ပြဲျပးမီးေသပဲ။ သူတို႕မွာသား၊သမီး၃ေယာက္ရွိတယ္။ အၾကီးဆုံးနဲ႕ အငယ္ဆုံးက မိန္းကေလးေတြ ။ ေဒၚညြန္႕ေဝကသူ႕သမီးအၾကီးဆုံးကို သိပ္ခ်စ္တာ အဲဒီအၾကီးဆုံး သမီးနာမည္က မေသာင္းစိန္တဲ့။ မေသာင္းစိန္ ရုပ္ကေလးက လွတပတရယ္။ ျပီးေတာ့မေသာင္းစိန္က ျမိဳ႕မွာေက်ာင္းသြားတက္ေနတာ ရြာမွာက ေလးတန္းအထိရွိတဲ့ မူလတန္းေက်ာင္းေလးပဲရွိတာ။ ေဒၚညြန္႕ေဝ က မသူေသာင္းစိန္ကို မေတာ္တေရာ္ေတြနဲ႕ ေတြ႕မွာကိုအလြန္စိုးတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ဦးၾကည္ေမာင္ၾကီး အရက္ေသာက္လြန္းလို႕စိုျပီး ေဒၚညြန္႕ေဝက အရက္ျပတ္ေအာင္ဆိုျပီး ဘုန္ၾကီး တစ္လေလာက္ဝတ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးၾကည္ေမာင္ၾကီးဘုန္းၾကီးဝတ္ နဲ႕ေပ်ာ္သြားျပီး အခုခ်ိန္ထိ လူမထြက္ေတာ့ဘူး။ ေဒၚညြန္႕ေဝတို႕ အိမ္နီးနားခ်င္းက ေဒၚေငြရီတဲ့ သူက မုဆိုးမ သားေတြခ်ည္း သံုးေယာက္။ေဒၚေငြရီတို႕ မိသားစုက သူတို႕ရြာမွာမိုးမေကာင္းလို႕ဆိုျပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္ကမွေျပာင္းလာတာ။ ေဒၚေငြရီရဲ့သားအငယ္ဆုံးေလးက မေသာင္းစိန္ နဲ႕အသက္ရြယ္တူေလာက္ပဲ။သူ႕သားေတြကလည္း အသက္ငယ္ငယ ္နဲ႕အရက္ေသာက္ ဖဲ႐ိုက္တဖတ္ကမ္းပဲ။

ရြာမွာဆိုေတာ့ ျခံစည္း႐ိုးက အုတ္တံတိုင္းေတြ ဘာေတြ မဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္သလိုပဲ တိုင္တစ္တိုင္ သစ္ပင္ တစ္ပင္ရွိရင္ ျပီးျပီ အဲဒါျခံစည္း႐ိုးပဲ။ဒီေတာ့ ဒီအိမ္က ဘာျဖစ္တယ္ဘာလုပ္တယ္ဆိုတာကို တစ္ျပီဖက္ အိမ္က မျမင္ခ်င္ မသိခ်င္မွအဆုံးပဲ အကုန္လုံးကိုျမင္ရတယ္ ဒီေတာ့ေဒၚေငြရီ ရဲ့သားေတြ ဆိုးတာကို ေဒၚညြန္႕ေဝက အကုန္သိတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚညြန္႕ေဝ က သူ႕သမီးၾကီး မေသာင္းစိန္ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ ရြာမျပန္လာခိုင္ဘူး။ ျမိဳ႕ကသူ႕ အမအိမ္မွာပဲ ေနေစျပီး စက္ခ်ဳပ္သင္ ေစခဲ့တယ္။

ရွစ္တန္း ေျဖျပီး မေသာင္းစိန္က ရြာကို ခဏျပန္လာတယ္။ ေဒၚညြန္႕ေဝ ေတာ့အလုပ္တစ္ခုပိုလာတာေပါ့။ သူ႕သမီးၾကီး ေန႕တိုင္းေစာင့္ၾကည့္ရတဲ့အလုပ္ေပါ့။ မေသာင္းစိန္ကလည္း ရြာကိုျပန္မလာတာၾကာျပီဆိုေတာ့ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ ဒါကိုပဲ ေဒၚညြန္႕ေဝက လည္းစိတ္ပူေနတာေပါ့။ တဖက္အိမ္ကေကာင္ေတြနဲ႕ျဖစ္သြားမွာကို အလြန္စိတ္ပူဆိုပဲ၊ သူကသာစိတ္ပူေနတာ မေသာင္းစိန္က အဲဒီတဖက္ျခံက လူေတြနာမည္ေတာင္ တိတိ က်က်မသိရွာပါဘူး။ မေသာင္းစိန္ကလည္း သူ႕ဘာသာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။

တစ္ေန႕ေတာ့ မေသာင္းစိန္က " ခ်စ္ဦးေရ........ ေသာကဟူသမွ် အတူတကြ .............မွ်ခံစားေဝ အသဲႏွလုံးက ဒီေလာက္က ခ်စ္တာ............" ဆိုတဲ့ အဆိုေတာ္ "တင္တင္ျမ" ရဲ့သီခ်င္းကို ဆိုေတာ့ ေဒၚညြန္႕ေဝက စိတ္ဆိုးေဒါသျဖစ္ျပီး မေသာင္းစိန္ကိုလိုက္႐ိုက္တာေပါ့။ေဒၚညြန္႕ေဝက ႐ိုက္ရင္လည္း တအားၾကမ္းတာတဲ့။ မေသာင္းစိန္ကလည္း ထြက္ေျပးရင္းနဲ႕ ရြာထဲက လယ္ကူလီ ေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ထြက္ေျပးသြားတယ္။ ေနာက္မွသိရတာက ေဒၚေငြရီ ရဲ့သားအငယ္ဆုံးကေလးနာမည္ က " ခ်စ္ဦး" တဲ့။

(ေဒၚညြန္႕ေဝကလည္း အဲဒီသီခ်င္းကိုၾကားမွမၾကားဘူး တာကို။)

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

"အေနေတာ္ ခင္ျငိမ္း"

ဟးိုရင္က က်မ မေမြးခင္ က်မတို႕ရြာမွာ လူၾကီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။
သူ႕နာမည္ က ဦးထြန္းၾကိဳင္ အသက္က ၄၀ေက်ာ္ေက်ာ္ ေပါ့။ သမီးကေလးတစ္ေယာက္အေဖ မုဆိုးဖို။ သူ႕သမီးေလးက အသက္၁၇ ႏွစ္ ဝန္းက်င္ လွခ်င္ ပခ်င္တဲ့အရြယ္ေပါ့။ နာမည္က ခင္ျငိမ္း လို႕ေခၚတယ္။

အဲဒီ ဦးထြန္းၾကိဳင္ ၾကီး ကသိပ္အားနာ တက္တာ။ ဥပမာ သူကအရက္မေသာက္ တတ္ဘူး ဒါေပမဲ့ ေသာက္တတ္လူက သူ႕ကိုတိုက္ခိုင္ရင္ သူကလိုက္တိုက္တယ္။
သူနဲ႕အတူတူ ထိုင္ျပီးစကား အလာပသလာပ ေရာက္တတ္ရာရာေျပာၾကတယ္ဆိုၾကပါစို႕ သူသိတဲ့အရာတစ္ခု တျခားလူ ကအမွားေတြေျပာေနရင္ ေတာင္ မွန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံတာ။ အဲလိုမ်ိဳး လူ။

သူ႕သမီးအေၾကာင္း ေျပာရအုန္းမယ္။ သူသမီးက မ်က္ႏွာမွာ ေက်ာက္ေပါက္ခြက္ေတြနဲ႕ အသားကလည္း မည္းမည္း ရုပ္ဆိုးထဲကို ပါတဲ့ရုပ္။ အရိပ္ကလည္းပုပု ။ သူသမီးက ပြဲလမ္းေတြသိပ္သြားခ်င္တာ ။တစ္ေန႕ေတာ့ တျခားရြာက ဘုရားပြဲကို သူသမီးက သြားဖို႕ ျပင္ဆင္ျပီး ဦးထြန္းၾကိဳင္ၾကီးကိုေမးတယ္။

"အဘ သမီးျပင္ဆင္ထားတာလွရဲ့လားေတာ္" လို႕ေမးတယ္။ အဲဒါမွခက္ျပီး ဦးထြန္းၾကိဳင္ ကအရမ္းအာနာတတ္ေတာ့ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ သူ႕သမီးမလွဘူး ဆိုတာေတာ့သူလည္းသိတယ္ မလွဘူးလို႕ ေျပာရမွာလည္းအားနာတယ္ လွပါတယ္လို႕လည္းညာမေျပာခ်င္ဘူး။
ဒါနဲ႕သူလည္း ေျပာလိုက္တယ္ " အေနေတာ္ပဲ" တဲ့။

အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး သူ႕သမီးနာမည္က "အေနေတာ္ ခင္ျငိမ္း" ဆိုျပီး ေအာ္တိုေျပာင္းသြားတယ္။ သူ႕ျမင္ရင္ ရြာထဲကလူေတြ "အေနေတာ္ ခင္ျငိမ္း" လို႕ပဲေခၚေတာ့တယ္။
ဦးထြန္းၾကိဳင္ၾကီးကလည္း သူသမီး လုံမတို႕ သမီးတို႕မေခၚေတာ့ပဲ "အေနေတာ္ေရ " "အေနေတာ္ေလးေရလို႕" ပဲေခၚေတာ့တယ္တဲ့။သူကလည္းသေဘာေတြက်လို႕ဆိုပဲ။
(သေဘာက်မွာေပါ့ ရုပ္ဆိုးတယ္လို႕ေျပာတာမွမဟုတ္တာကို။)

အခုေတာ့ သူတို႕သာအဖလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခုခ်ိန္ထိ "အေနေတာ္ ခင္ျငိမ္း" ဆိုတာကိုက်မတို႕ ရြာမွာေျပာေနၾကတုန္းပဲ။ ေကာင္မေလးေတြ လွတပတ ျပင္ထားျပီဆိုရင္ "အေနေတာ္ ခင္ျငိမ္း" လို႕ေခၚၾကေတာ့တာပဲ။

(မွတ္ခ်က္။ ။ ခေရညိဳကေတာ့ "အေနေတာ္ခင္ျငိမ္း" မဟုတ္ပါ)

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

စဥ္းစားေပးၾကပါအုန္း

က်မအသိတစ္ေယာက္အေၾကာင္းေျပာျပအုန္းမယ္။ သူနာမည္ ကမမိုး လို႕ေခၚတယ္။
သူနဲ႕ ဘယ္လိုသိခဲ့တာလည္းဆိုတာကေန အရင္ေျပာျပမယ္ေနာ္။ အိမ္ကလူၾကီး ကြၽန္းႏိုင္ငံေလးမွာ အလုပ္လုပ္ေနေတာ့ သူကက်မတို႕ကို သူနဲ႕ ဆက္ ္သြယ္လို႕လြယ္ေအာင္လို႕ဆိုျပီး ရန္ကုန္ ကသူ႕အမ အိမ္မွာေနေစခဲ့တယ္။ အညာမွာဆိုေတာ့ သူ႕ကိုဆက္သြယ္ရတာ အခက္အခဲရွိတယ္ေလ။

ဒီလိုနဲ႕ က်မတို႕သာအမိႏွစ္ေယာက္လည္း ရန္ကုန္မွာ ၁ ႏွစ္ နီးပါေလာက္ေနခဲ့တယ္။
(ဒုတိယ သားေလးက ဒီေရာက္ျပီး ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ မွေမြးတာ) က်မတို႕ ရန္ကုန္မွာေနေတာ့ သားၾကီး ၃ႏွစ္ ေက်ာ္ျပီ အဲဒီေတာ့ သာၾကီး ကမူၾကိဳေနတယ္ .......

အဲဒီမူေက်ာင္းမွာပဲ မမိုးနဲ႕ စသိတာ ။ မမိုး ရဲ့ သားကလည္း မူၾကိဳတက္တယ္ေလ။
သိတယ္ဆိုတာကလည္း က်မကပဲသူကိုသိတာ သူကမသိဘူးထင္တာပဲ။ သူကလွတယ္ ........ ့ကေလးတစ္ေယာက္ အေမလို႕ေတာင္မထင္ရဘူး ။ က်မကေတာ့ အညာသူ ဆိုေတာ့ သူလိုေတာ့မျပင္တတ္ မဆင္တတ္ေတာ့မလွဘူးထင္ရတယ္
(ညိဳေခ်ာေလးပါတဲ့ အိမ္ကလူၾကီး စကား) ဟီ ဟိ....... ။

တိုတိုေျပာရရင္ သူကက်မကို မသိဘူး က်မကသူ႕ကိုသိတယ္။ မူၾကိဳေက်ာင္း မွာ သားၾကီးတတ္ျပီး ၅လ ေလာက္ ေနေတာ့အိမ္ကလူၾကီး ကေျပာတယ္ ေနာက္ ၁လေလာက္ေနရင္ သူ႕ဆီလိုက္လာလို႕ရျပီတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ မူၾကိဳေက်ာင္း ကို ထြက္ေတာ့မယ္ လို႕ one month notic ေပးလိုက္တယ္။
( အဲဒီေက်ာင္းက ထြက္မယ္ဆိုရင ္တစ္လၾကိဳေျပာရတယ္) ။

က်မေျပာျပး တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေနေတာ့ မမိုးကက်မကို လာျပီးမိတ္ဆက္တယ္။ က်မလည္း အံ့ဩတာေပါ့ ဘာျဖစ္လို႕ ငါ့ကိုလာျပီးစကားေျပာတာလဲလို႕။ အရင္က က်မကို စကားေျပာဖို႕ ေနေနသာသာ ဂ႐ုေတာင္ မစိုက္ဘူး။ ( ကိုယ့္အထင္)
ဒါနဲ႕ဒီေရာက္လာတယ္ စိုၾကပါစို႕..............။

လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ ကက်မကို မမိုး ဖုန္းဆက္တယ္
(phone number ကို အိမ္ကလူၾကီး အမဆီကရတာတဲ့)။
အခုမမိုး ဒီကိုလာျပီး အလုပ္လာလုပ္တာတဲ့။သူ႕အလုပ္က maid တဲ့။ က်မကို ေတြ႕ခ်င္လို႕တဲ့ အဲဒါသူအိမ္ရွင္ကို ဖုန္းဆက္ေပးပါတဲ့။ က်မက သူ႕ညီအမဝမ္းလို႕ ေျပာပါတဲ့
သူအျပင္ကို သြားခ်င္လို႕တဲ့။

က်မအေန နဲ႕စဥ္းစားရျပီ သူ႕အေၾကာင္းကိုလည္း ဘာမွမသိဘူး။ ျပီးေတာ့သူနဲ႕ ကလည္းသိပ္မရင္းႏွီးဘူး။ အိမ္ကလူ ၾကီးကိုေမးေတာ့ သေဘာပဲတဲ့။ အဲဒါသာၾကည့္ေတာ့ တို႕အိမ္ကလူၾကီ:က အရမ္းေအးတာ .....
(ေရခဲတုံးၾကီး ဒါသာသူဖတ္ မိရင္ ခေရညိဳကို ...........................)

ကဲ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ?
မမိုးေျပာသလို လုပ္သင့္သလား?
မလုပ္သင့္ဘူးလား?
ကူညီျပီးစဥ္းစား ေပးၾကပါအုန္းေနာ္။


ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

အိုသဇင္

ပန္ခ်င္ပါ ၍

ခူးခ်င္ေသာ္လည္း

မမွီမကမ္း

အိုသဇင္။

ေနရာတကာ

ပြဲလယ္တင့္၍

ေမႊးၾကဴသင္းတဲ့

အိုသဇင္။

ဘယ္ဘဝက

ဆုေတာင္းေၾကာင့္

ျဖဴစင္ရွင္းသန္႕

႐ႉ႕တိုင္းယဥ္

အိုသဇင္ ။

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

ဗီဇဆိုတာဘာလဲ?

တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာၾကတယ္ လူတစ္ေယာက္ရဲ့
ဗီဇဆိုတာ ေမြးကတည္းကပါလာတာတဲ့။

တစ္ခ်ိဳ႕က ေတာ့ဆိုၾကတယ္ လူတစ္ေယာက္ရဲ့
ဗီဇဆိုတာ ပတ္ဝန္းက်င္က သတ္မွတ္ ေပးတာတဲ့။

ကဲ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ေရာဘယ္လိုထင္ၾကလဲ?


ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

ရုံးကတရုတ္မ

ခေရညိဳ႕ ရုံးကအေၾကာင္းအရာေလးတခ်ိဳ႕ေျပာျပခ်င္တယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႕။
က်မ အခုလက္ရွိအလုပ္လုပ္ ေနတဲ့ company မွာ ႏွစ္ ႏွစ္ရွိျပီ။ ပထမ တစ္ႏွစ္ နီးပါးမွာ ခေရညိဳက ကေလးေမြဖြားခြင့္ (8 )ပတ္ ရတယ္ အဲဒီအခ်ိန္ မွာပဲ မေလးရွား ကတရုတ္မ အသစ္တစ္ေယာက္ company ကိုေရာက္လာတယ္။ ေျပာျပရအုန္း မယ္ သူမေရာက္ခင္ကဆို က်မတို႕ company ကဝန္ထမ္းေတြ ကသိပ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာ စည္းစည္းလုံးလုံးနဲ႕ အလုပ္လုပ္ ၾကတာ။

သူေရာက္လာ ေတာ့တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးနဲ႕္တိုက္တာေတြ ဘာေတြျဖစ္လာတာေပါ့။ က်မလည္း ကေလးေမြးဖြားခြင့္ ရက္ျပည့္လို႕အလုပ္ျပန္ဆင္းပါေလေရာ အဲဒီမွာျပသာနာ ကစတာ ။ဪ သူ႕ရာထူး က HR ပါ။ ။ HR ဆိုေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း ေနရာတကာပါရတာေပါ့ေနာ္ ဒါေပမဲ့ က်မနဲ႕ေတာ့ ဌာန မတူပါဘူး။ အလုပ္စဆင္းတဲ့ မနက္မွာပဲ စေတြ႕တာ ။က်မတို႕ ကို လာၾကိဳတဲ့ရုံးကား ကဘန္ကားေလး ဘန္ကားဆိုေတာ့ ေရွခန္းက လူတစ္ေယာက္ စီးလို႕ရတာေပါ့ေနာ္ အရင္ကတည္းက က်မက အဲဒီေနရာမွာစီးေနက် အလုပ္စဆင္းေတာ့ က်မ စီးေနက်ေနရာမွာ စီးတာေပါ့။ ေနာက္မွသိရတာက က်မခြင့္ယူေနတုန္းက သူကအဲဒီေနရာမွာ စီးတာတဲ့ ။

အဲဒီကတည္းက သူကက်မကို မေက်နပ္တာ က်မကလည္လည္းဘယ္သိမလဲ? ရုံးေရာက္ေတာ့ သူကက်မွကို control လုပ္ဖို႕ၾကိဳးစားေတာ့တာပဲ။ဪေျပာဖို႕ ေမ.ေနတယ္ က်မတို႕ သူေဌးက e သိပ္မေကာင္းဘူး အဲဒီေတာ့ သူနဲ႕သူေဌး ဆက္သြယ္မႈ ကက်မထက္ပိုသာတာေပါ့ေနာ္။ တခါတေလ သူေဌးက တစ္မ်ိဳးေျပာရင္ သူကတစ္မ်ိဳးေျပာင္းေျပာတတ္တယ္။သူတစ္ခုမွားသြားရင္လည္း ဘယ္ေတာ့မွမွားေၾကာင္း ဝန္မခံဘူး။ က်မကေတာ့ မွားရင္မွားေၾကာင္းဝန္ခံတယ္။

က်မကလည္း လူအေဟာင္းဆိုေတာ့ သူ control လုပ္တာကို မခံခ်င္ဘူး သူက HR အေနနဲ႕ အစည္းအေဝး ဘယ္ေန႕ ဘယ္အခ်ိန္ တို႕ဘာတို႕ေျပာ ရင္ေတာင္ က်မနား မေထာင္ခ်င္ဘူး (ဗီဇအတိုင္း) နည္းနည္း ေနာက္က်မွ သြားလိုက္ရမွေက်နပ္တာ။ ဥပမာ က်မက သူကိုတခုခု လုပ္ခိုင္းရင္လည္း အခ်ိန္ဆြဲျပီး နာရီဝက္ေလာက္နဲ႕ ျပီးမဲ့ဟာ ကိုလည္း တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ ေနမွေပးတာေလ။ သူသာသူႏွက္ ကိုယ္သာကိုယ္ႏွက္ ပဲ ဟဲဟဲ။

က်မက Payroll တာဝန္ခံ ဆိုေတာ့ အလုပ္သမား အမ်ားစုနဲ႕ ဆက္သြယ္ရတယ္ေလ။ တရုတ္ျပည္ က လာတဲ့တရုတ္ေတြဆိုe နားမလည္ေတာ့ သူ႕ကိုဘာသာျပန္ေပးဖို႕ အကူအညီေတာင္းရတယ္ေလ အဲဒီလိုအခ်ိန္ဆိုသူက ႏွက္တာေပါ့။ တကယ္လို႕ သူကျမန္မာအလုပ္သမားေတြကို လက္မွတ္ထိုးခိုင္းခ်င္ တာတို႕ ဘာတို႕ညာတို႕ ဆိုရင္ေတာ့ လာထားေလ က်မက ႏွက္ျပီပဲ။ ျမန္မာအ လုပ္သမားေတြ ကလည္း e သိပ္နားမလည္ၾကဘူး တခ်ိဳ႕ေျပာ တာပါ။ ေနာက္ျပီး သူကတရုတ္ေတြရဲ့ ဝါဒအတိုင္းမ်က္ႏွာ လိုက္တယ္ေလ။

တိုက္ဆိုင္တာက သူေမြးေန႕နဲ႕ က်မေမြးေန႕က လအတူတူပဲ။ က်မတို႕ Company က Service ၆ လေက်ာ္တဲ့သူ ကိုေမြးေန႕ပြဲေလး က်င္းျပီေလ့ရွိတယ္။ က်မေမြးေန႕က ၁၆ ရက္ေန႕ အဲဒီ ေန႕မွာ မန္ေနဂ်ာ ေမြးေန႕ပြဲေလး က်င္းပေပးတယ္ ေလ။ ေနာက္မွသိရတာက သူေမြးေန႕က၁၂ ရက္ေန႕တဲ့။ အဲဒါေတြက်ေတာ့ က်မကဝမ္းသာတာေပါ့ေနာ္။ေနာက္တခုက Company ကကားက က်မကိုအသြားေရာအျပန္ပါ လာၾကိဳလာပို႕ လုပ္တယ္ေလ။ အဲဒါေတြလည္း မနာလိုမွာေပါ့ေနာ္ (ကိုယ့္စိတ္နဲ႕ႏိႈင္းေျပာတာ)။

ဒီလိုနဲ႕ အလုပ္လုပ္လာၾကတာ သူက PR လည္း ၾကေရာ အလုပ္ထြက္စာတင္တယ္ (သူကေတာ့မ ေျပာပါဘူး သူမ်ားေတြေျပာတာ)အရင္က သူက SP ေလ။ သူေနရာတစ္ေနရာရဖို႕အ က်မကိုတိုက္တာေလ။ ျပန္ခါနီး ျပီဆိုရင္လည္း အလုပ္လုပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး သူ႕ကိုပဲအားလုံးကေစာင့္ရတာ။အခုေတာ့သူ မရွိေတာ့ပါဘူး။ တိုက္စရာလူ အခုခ်ိန္ထိေတာ့မရွိေသးပါဘူး။ ေနာက္ဆိုရင္ေတာ့။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။.


ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ

အားလုံးသိေအာင္

ခေရညိဳ ျဖစ္ပုံကို အားလုံးသိ ေအာင္ေျပာျပ ရအုန္းမယ္။ ခေရညိဳ ဒီဘေလာက္ေလးလုပ္ မယ္ဆိုေတာ့ အိမ္ကလူၾကီး ကို ေျပာတယ္။ ခေရညိဳ ဘေလာက္ေရးခ်င္ လို႕လို႕။
သူကဘာေျပာ တယ္မွတ္လဲ? "ဘေလာက္ေရးတယ္ ဆိုတာက သူမ်ား ေတြဖတ္လို႕ေကာင္းေအာင္ အဖြဲ႕အႏြဲ႕ေတြ ဘာေတြနဲ႕ ေရးရတာ ညည္းကစကားေျပာတာ ေတာင္ ေဘာက္စက္ေဘာက္စတ္ နဲ႕ " တဲ့ အိမ္ကလူၾကီးက အဲဒီလိုေျပာတယ္။ ေရးလို႕မေျပာသလို မေရးနဲ႕ လည္း မေျပာဘူး။ ဘာမွမေျပာေတာ့ ေထာက္ခံတာနဲ႕အ တူပဲ ေလ။ ( ကိုယ့္အယူအဆ) တိတ္တိတ္ေနျခင္း သည္ဝန္ခံျခင္းတဲ့။

ဘာမွေတာ့မဆိုင္ဘူး ကိုယ္လိုရာ ကိုယ္ဆြဲေတြးတာ။ဒါေပမဲ့ သူ႕ကိုု ေမးတဲ့ အခ်ိန္တုန္း က ခေရညိဳ က ဘေလာက္ ေလးကို အစေတာင္ပ်ိဳး ျပီးေနျပီ။ အခုလို ေရးေနတာကို အိမ္ကလူ ၾကီး မသိေသးဘူး။ ေနာက္ေတာ့ေျပာမွာပါ အခုေလာေလာဆယ္ မေျပာခ်င္ေသးလို႕။
သြားမေျပာၾကနဲ႕ေနာ္ ( မုန္႕ဝယ္ ေကြၽးပါမယ္ ) ။ ဘာလို႕မေျပာ တာလဲဆိုေတာ့ ညည္းစာေရးတာမ ေကာင္းဘူးလို႕ ေျပာမွာေၾကာက္လို႕ ။ ( အမွန္အတိုင္း လက္မခံရဲတာ) ဒါေၾကာင့္မ ေျပာတာ။
အရင္ကဆို စေန ေန႕ သူ အခ်ိန္ပိုဆင္းရင္ ျပင္းလိုက္တာ သူ႕ကိုမဆင္းဖို႕ ေျပာရတယ္။ အခု ေတာ့သူကို အခ်ိန္ပိုဆင္းေစ ခ်င္တယ္ ဒါမွ ဘေလာက္ေရးလို႕ ရမွာ ရုံးမွာ ကစာပဲ ေရးလို႕ရတာ web side တိုင္းကိုလည္း အလည္သြား လို႕မရဘူး။ သူ မရွိတဲ့ အခ်ိန္ ၾကမွ အဲဒါေတြ အားလုံးလုပ္ ရတာေလ။ အခ်ိန္ရရင္ ဘေလာက္ေလး ကိုခိုးဝင္ဖို႕ ပဲၾကိဳးစားေနတာ ။ သူသိသြားမွာလည္းစိုး နဲ႕ တခါတခါ ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ေတာင္ရယ္ခ်င္တယ္။ရုံးေရာက္ရင္ေတာ့ ဝင္ေတာ့တာပဲ။

ခေရညိဳ ေမးတဲ့ဟာေတြကို mail ပို႕ျပီး ေျဖေပးၾက တဲ့ သူငယ္ခ်င္း အာလုံး နဲ႕ c box မွာလိုအပ္တာ ကိုေဝဖန္ေပး ၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းအားလုံး ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္။ကိုယ္ကိုတိုင္ ဘေလာက္ ေရးမွ ဘေလာက္ကာ တစ္ေယာက္ရဲ့ ခံစားခ်က္ကို နားလည္ေတာ့တယ္။ အရင္က ဘေလာက္ မေရးခင္ကဆို ဘေလာက္ေတြ ေလွ်ာက္လည္ ျပီးရင္ဒီအတိုင္းပဲ ျပန္ျပန္လာခဲ့တာ ဘာေျခရာမွခ်န္မထားခဲ့ ဘူး။

ဘေလာက္ကာ တစ္ေယာက္ က ကိုယ့္ဘေလာက္ ကို လာလည္ျပီးျပန္သြားရင္ ေျခရာေလးေတြ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲျဖစ္ တစ္ခုေတာ့ခ်န္ထား ခဲ့ေစခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒါေလးေတြၾကည့္ျပီး ပီတိ ျဖစ္ၾကရတယ္။အခုကိုယ္တိုင္ေရးမွ နားလည္တာ။ ဘေလာက္ေလးကိုလည္း ကိုယ့္ရဲ့သား/ သမီး ေလးလိုတယုတရနဲ႕ေပါ့။ စိတ္ထဲမွာ ဟိုဟာထည့္ခ်င္ ဒီဟာ ထည့္ခ်င္နဲ႕။ အိမ္ကလူၾကီး ကိုလည္းဘာ လိုေသးလည္း လို႕မျပရဲေသးလို႕ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ပဲ လိုတာေလးေျပာေပးၾကပါအုန္း။ လိုေနေသးတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွမ ေျပာလဲသိပါတယ္။ ဘာလိုတာလဲေတာ့မသိဘူး။

ခင္မင္စြာျဖင့္
အညာမွ
ခေရညိဳ